یاد باد ان روزگاران ........ یاد باد

پرسید چند ؟

گفتمش دل مال تو تنها بخند

خنده کرد و دل ز دستانم ربود

تا به خود باز آمدم ، او رفته بود

دل ز دستش روی خاک افتاده بود

جای پایش روی دل جا مانده بود