شب بر سر من جز غم ایام کسی نیست
                       می سوزم و می میرم و  فریاد رسی   نیست

فریاد رس همچو منی کیست در این شهر
                      فریاد رسی نیست کسی را  که کسی نیست

بیمارم و تب دارم و در سینه مجروح
                      چندان که فغان بر کشم از دل  نفسی  نیست

آن میوه جانبخش که دل در طلب اوست
                     زینت گر شاخیست  که در  دسترسی   نیست

بیش است ز ما طالع ان مرغ گرفتار

                       کو را قفسی باشد  و   ما را   قفسی  نیست